احمدعلی رستگاران در اجلاس اخیر، و در پنجاه و هفتمین مجمع عمومی سازمان ملل متحد، در بیستم سپتامبر 2002 در نیویورک، رشید عبداله آل نعومی وزیر امور خارجه امارات متحده عربی، مطالبی اظهار و در ضمن آن از عبارت مجعول و ساختگی «خلیج عربی» به جای خلیج فارس استفاده و سه جزیره ایرانی تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی را متعلق به امارات اعلام، و ضمن اتخاذ عنوان مجعول فوق، به جای خلیج فارس، اظهار داشته، امنیت این منطقه نمی تواند جدا از همزیستی مسالمت آمیز جهانی وجود داشته باشد. و ازآن منظر از جمهوری اسلامی ایران خواسته است، سه جزیره اشغال شده!! به وسیله ایران را از طریق مذ

احمدعلي رستگاران در شماره 4859 مورخ 93/5/18روزنامه ايران ورزشی، با مطلب «هيزم تر علي دائی» ، بعنوان سرمقاله روبرو شديم. نويسنده مطلب در تلاشی مشابه آنچه آسمان و ريسمان بهم بافتن را تداعی مي كند، كوشش كرده، رفتار و عملكرد غيرقابل قبول دائی را در هر دو زمينه اخلاقی و ورزشی توجيه و او را از تبعات چنان رفتاری تبرئه كند؟ براي اينكه پاسخ بايسته ای به آنچه تحت عنوان سرمقاله، وقت خواننده را هدر داده، بدهيم، بايد بخش های گوناگون آن را تجزيه و سپس در اندازه حوصله خواننده و گنجايش صفحات روزنامه، به آن بپردازيم . اولاً: شاَن نزول سرمقاله! چنانچه پيداست، تلاشی است

احمدعلی رستگاران 1- سرانجام هیئت مدیره باشگاه پرسپولیس توسط مهندس مهرعلیزاده رییس سازمان تربیت بدنی ، معاون رییس جمهور، و مرد اول ورزش کشور و متخصص صنعت، مدیریت و اقتصاد؟ منصوب شدند. همین ابتدای مطلب توجه داشته باشیم، که تخصص های فوق را نگارنده بایشان نسبت نداده است، بلکه خود در مصاحبه ای با یک روزنامه پر تیراژ ورزشی، مدعی وجود چنین تخصص هایی در خویشتن بوده. و لابد به نکته بسیار جالب دیگری هم توجه پیدا کرده اید، ایشان هر تخصصی داشته باشد، به دلالت اظهاراتش، فاقد تخصص در امر ورزش است ! یعنی آنچه بدلالت ظواهر و بواطن امر و اصول و روش ها و موازین شناخت

احمدعلی رستگاران در سالهای گذشته شاهد بوده ایم، عده ای ظاهراً و با ادعای مبارزه و ضدیت با استبداد و فقدان آزادی ها، در دوران حکومت رژیم گذشته ، تیشه برداشته و بی محابا و بی مطالعه و نادانسته _در مورد برخی_ و دانسته و تعمداً_در مورد عده ای دیگر_ به تاریخ، تمدن و فرهنگ ملی ما زده اند. و در این جهت چنان راه افراط پیموده اند، که هیچ چیزی از هجوم آنها در امان نمانده است. و بسیاری از ما ایرانیان نیز به آن اوضاع با بی تفاوتی نگریسته ایم، که یکی از علل آن می توانسته است، این باشد، که به خطری که از جانب آگاهان متعمد متوجه فرهنگ، تمدن و تاریخ ایران بوده است، توجهی

احمدعلی رستگاران قطع نظر از بحث های مفصل و جامع الاطرافی که در خصوص محاکمه علنی شهردار تهران جریان داشته و دارد،( توجه داشته باشیم که محاکمات علی الاصول باید علنی باشد و هرکس تمایل به شرکت در جلسه محاکمه ای را داشته باشد می تواند حضور یابد، هرچند موضوع محاکمه ارتباطی به وی نداشته باشد، مگر در موارد استثنایی، از قبیل محاکمات مربوط به منافیات عفت، که در جلسات غیر علنی و بدون حضور تماشاچی برگزار خواهد شد.) محاکمه مذکور، فرصت و مجال مناسبی بود تا نظام قضایی چند ساله اخیر کشور، در سطحی گسترده، در منظر همگان قرار گیرد و از این رهگذر به خصوص اشخاصی که آشنای